Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story: Review: Ο Evan Peters σε γνώριμα μονοπάτια

H νέα σειρά του Netflix από τον δημιουργό του American Horror Story

|

ReviewsMovies & Series ReviewsDahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story: Review: Ο Evan Peters σε...

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε στο Netflix η νέα σειρά Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story, των Ryan Murphy και Ian Brennan, δημιουργών των American Horror Story, Scream Queens και Ratched. Στο άκουσμα αυτής της είδησης δεν μπόρεσα παρά να κάνω την εξής σκέψη: πόσες ακόμα σειρές και ταινίες χρειαζόμαστε για τις ζωές των serial killers; Διανύουμε μια μακρά εποχή όπου το true crime ανθεί, σε βαθμό που έχει οριστεί ένα άτυπο ιντερνετικό “πάνθεον” μανιακών δολοφόνων, με τους γνωστότερους και πιο “παραγωγικούς” εγκληματίες της Αμερικής και όχι μόνο. Ο Jeffrey Dahmer φυσικά ανήκει ανάμεσά τους και αυτό φαίνεται από το πλήθος των ντοκιμαντέρ και των ταινιών που είναι αφιερωμένα στο “έργο” του. 

Στη συλλογή αυτή έρχεται να προστεθεί η νέα σειρά με πρωταγωνιστή τον Evan Peters, που παρουσιάζει τη ζωή του κατά συρροή δολοφόνου και κανίβαλου από την παιδική ηλικία έως τη σύλληψη και τον θάνατό του. Ο Dahmer έδρασε στο Milwaukee από τα τέλη της δεκαετίας του 70 μέχρι και το 1991, ναρκώνοντας, κακοποιώντας και σκοτώνοντας συνολικά 17 άτομα. Όλα του τα θύματα ήταν ομοφυλόφιλοι άνδρες και έφηβα αγόρια, που συναντούσε στα γκέι μπαρ των κακόφημων περιοχών όπου σύχναζε και προσέλκυε με το πρόσχημα ότι ήθελε να φωτογραφίσει έναντι αμοιβής. 

playsiders3

Ο Evan Peters εδώ ενσαρκώνει ανατριχιαστικά τον ψυχωτικό δολοφόνο, με τις εμμονές για νεκρά ζώα και την αδυναμία να συνδεθεί με τους ανθρώπους. Από μικρή ηλικία ο Dahmer βίωσε την αδιαφορία από την πλευρά της μητέρας του, η οποία υπέφερε από επιλόχειο κατάθλιψη και άλλα ψυχολογικά προβλήματα, ενώ ο πατέρας του έλλειπε αρκετά από το σπίτι. Το μοναδικό ενδιαφέρον του μικρού Jeffrey ήταν να συλλέγει σκοτωμένα ζώα από τον δρόμο και να μελετά τα οστά και τα όργανά τους.  

Ανακαλύπτοντας αυτό, ο χημικός πατέρας του δεν ανησύχησε με την περίεργη ενασχόληση του γιού του, αλλά το εξέλαβε ως ενδιαφέρον για την επιστήμη. Ο κλειστός χαρακτήρας, τα “χόμπι” του και αργότερα ο εθισμός του στο αλκοόλ τον έκαναν θύμα bullying στο σχολείο. Έτσι, ως ενήλικας πια, έχοντας παρατήσει κολλέγιο και στρατό, ο Dahmer κατέληξε σε ένα διαμέρισμα μιας κακόφημης, υποβαθμισμένης συνοικίας, που γρήγορα θα γινόταν το σκηνικό των εγκλημάτων του. 

playsiders2 1

Η σειρά περιλαμβάνει 10 επεισόδια και αρχίζει από την τελευταία χρονικά απόπειρα του Dahmer να δολοφονήσει τον 32χρονο Tracy Edwards, η οποία εν τέλει οδήγησε στη σύλληψή του. Ταυτόχρονα επιστρέφει μέσω flash-backs στην παιδική και εφηβική ηλικία του δολοφόνου. Η ροή είναι γρήγορη και η ιστορία κυλά αβίαστα. Από τη μέση και έπειτα, η αφήγηση επικεντρώνεται στα ίδια τα θύματα, με το έκτο επεισόδιο με τίτλο “σιωπή”, που είναι αφιερωμένο στον Anthony Hughes, έναν κωφό χορευτή και μοντέλο, να ξεχωρίζει. Ήταν επιθυμία των δημιουργών να δώσουν φωνή σε αυτούς που συνήθως το κοινό αγνοεί και να διηγηθούν την ιστορία και από τη δική τους οπτική. 

Παράλληλα, η σειρά θίγει τις κοινωνικές συνθήκες και τα κακώς κείμενά της εποχής, όσον αφορά την κοινότητα των μαύρων, των μεταναστών, αλλά και των ομοφυλόφιλων, οι οποίοι αντιμετωπίζονταν από τις Αρχές με εξαιρετική αδιαφορία. Είναι απελπιστικό το πώς οι γείτονες του Dahmer είχαν επανειλημμένα ζητήσει τη βοήθεια της αστυνομίας, όταν άκουγαν θορύβους και φωνές, αλλά και όταν η μυρωδιά των πτωμάτων που συγκέντρωνε στο σπίτι του ο δολοφόνος είχε γίνει ανυπόφορη. Φυσικά, το μοναδικό πράγμα που έκανε η αστυνομία ήταν να αγνοήσει κάθε έκκλησή τους.  

playsiders4

Ωστόσο, ανεξάρτητα από την προσέγγιση της σειράς, οι πραγματικές οικογένειες των θυμάτων είναι αντίθετες με την ύπαρξή της και τη θεωρούν προσβολή απέναντι στη μνήμη των αγαπημένων τους προσώπων. Καθώς μάλιστα τα στοιχεία των εγκλημάτων βρίσκονται στη διαθεσιμότητα του οποιουδήποτε, οι δημιουργοί της εκάστοτε σειράς ή ταινίας δεν χρειάζεται καν να επικοινωνήσουν με τις οικογένειες, προκειμένου να λάβουν κάποια έγκριση. 

Και σ’αυτό το σημείο θα έπρεπε ίσως να επιστρέψουμε στο αρχικό ερώτημα: πόσες ακόμα σειρές και ταινίες χρειαζόμαστε για όλους αυτούς τους αληθινούς εγκληματίες; Προφανώς και σε πολλούς από εμάς αρέσουν οι ιστορίες τρόμου και εγκλημάτων και αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Παρόλα αυτά, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ένα μεγάλο μέρος του κοινού έχει, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ρομαντικοποιήσει την ιδέα των κατά συρροή δολοφόνων και ασχολείται με τις βιογραφίες τους σχεδόν θρησκευτικά. Και από ένα σημείο και έπειτα φαίνεται πως ξεχνάμε ότι κάποιοι αληθινοί άνθρωποι με ζωές και όνειρα βασανίστηκαν και τα έχασαν με πολύ οδυνηρό τρόπο, αφήνοντας πίσω τους δικούς τους να υποφέρουν σιωπηλά, ενώ παράλληλα κάποιοι άλλοι άνθρωποι συζητούν στο ίντερνετ για το ποιος είναι ο αγαπημένος τους serial killer… 

playsiders5

 

Συνοπτικά

Ο "βίος και η πολιτεία" ενός από τους πιο γνωστούς δολοφόνους των Ηνωμένων Πολιτειών, τα εγκλήματα του οποίου συνεχίζουν να συγκλονίζουν με την αγριότητά τους. Τα ψυχολογικά προβλήματα, η εγκατάλειψη από τους γονείς, οι δολοφονίες, αλλά και η ζωή στη φυλακή, τα γράμματα των θαυμαστών και το τραύμα που άφησε στις οικογένεις των θυμάτων.

Για να λαμβάνετε πρώτοι τις ειδοποιήσεις από τις ειδήσεις που δημοσιεύονται μπορείτε να ακολουθήσετε το Playiders.com στο Google News, αλλά παράλληλα μπορείτε να μας ακολουθήσετε και στα Facebook, Instagram, και Reddit.

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments

Μπορείτε να μπείτε στην παρέα μας στο Discord όπου μπορείτε να συζητάτε με όλους και να κάνουμε την οικογένεια των Playsiders ακόμα πιο ζεστή.

More News

More From Author

Ο "βίος και η πολιτεία" ενός από τους πιο γνωστούς δολοφόνους των Ηνωμένων Πολιτειών, τα εγκλήματα του οποίου συνεχίζουν να συγκλονίζουν με την αγριότητά τους. Τα ψυχολογικά προβλήματα, η εγκατάλειψη από τους γονείς, οι δολοφονίες, αλλά και η ζωή στη φυλακή, τα γράμματα των θαυμαστών και το τραύμα που άφησε στις οικογένεις των θυμάτων.Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story: Review: Ο Evan Peters σε γνώριμα μονοπάτια