More

    Murderville Review: Σχεδόν κάθε σκηνή είναι βασανιστικό cringe

    Δεν πήγε τόσο καλά όσο η προηγούμενη προσπάθεια

    Κάθε επεισόδιο του “Murderville” είναι ουσιαστικά σαν ένα δείπνο μυστηρίου δολοφονίας, μόνο που στην πραγματικότητα παίζει μόνο ένα άτομο. Βασισμένη στη σειρά του BBC3 «Murder in Successville», η νέα κωμωδία του Netflix ρίχνει τους διάσημους καλεσμένους κατευθείαν στην επίλυση υποθέσεων μαζί με τον χαλαρό ντετέκτιβ Terry Seattle, τον οποίο υποδύεται ο Will Arnett.

    - Advertisement -

    Όλοι εκτός από τη νέα «εκπαιδευόμενη» – ακολουθούν ένα αστείο σενάριο που τους οδηγεί αργά και βασανιστικά στην πραγματική ταυτότητα του δολοφόνου. Με μόλις 30 λεπτά για να αναγνωρίσει όλες τις ενδείξεις, τρεις διαφορετικούς υπόπτους και τουλάχιστον μια μυστική αποστολή, το “Murderville” δεν προσπαθεί ακριβώς να παραγκωνίσει τους καλεσμένους του, αλλά μάλλον το κοινό του. Κάθε ύποπτος είναι εξαιρετικά χαρούμενος που συζητά για το πόσο μισούσε το θύμα, ενώ περιβάλλεται από ενδείξεις τόσο προφανώς καταδικαστικές που θα μπορούσαν επίσης να έχουν λαμπερά βέλη να το δείχνουν. Έτσι, όπως τα μυστήρια είναι αρκετά ανόητα για να διασκεδάζουν τις διασημότητες στο πλατό, το σενάριο δεν κάνει καλύτερη δουλειά για να κρατήσει τους θεατές του αφοσιωμένους.

    Για να μπούμε όλοι στο νόημα, ας πάρουμε ως παράδειγμα το πρώτο επεισόδιο του “Murderville”, που έχει τον Conan O’Brien να λύνει τον φρικτό φόνο ενός βοηθού ενός μάγου. Τα αστεία είναι βασικά και η ταυτότητα του δολοφόνου είναι προφανής τη στιγμή που εμφανίζεται στην οθόνη, αλλά οι στεγνές, δύσπιστες παρεμβολές και η χημεία του O’Brien με τον Arnett κρατούν ωστόσο το επεισόδιο διασκεδαστικό. Η Sharon Stone κερδίζει επίσης την συμπάθεια μας με το να παίζει την κακία μπαλαντέρ του Arnett, και μάλιστα κάνει μερικά δυνατά αστεία.

    Η κύρια εξαίρεση σε αυτήν την μετριότητα, και επομένως το αναμφισβήτητο highlight της σεζόν των έξι επεισοδίων, είναι ο πρώην σταρ του NFL, Marshawn Lynch. Τη στιγμή που μπαίνει στο γραφείο του Terry, ο Lynch φέρνει κάτι διαφορετικό, γεμάτο αυτοπεποίθηση και πραγματικά ξεκαρδιστικό στο τραπέζι. Ενώ όλοι οι άλλοι προσπαθούν να δώσουν μια σχετικά ευθεία απάντηση στο ερώτημα του Terry «γιατί θέλεις να γίνεις ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών;», για παράδειγμα, ο Lynch ανασηκώνει τους ώμους και ξεστομίζει «Σκ@τ@, δεν ξέρω». Καθ’ όλη τη διάρκεια του επεισοδίου, η ελκυστική προθυμία του Lynch όχι απλώς να αγκαλιάσει τo ρόλο που του δόθηκε, αλλά και να είναι εντελώς ο εαυτός του αποτελεί το μεγαλύτερο highlight και κάνει το επεισόδιο του το πιο συναρπαστικό. Πραγματικά δεν έχει σημασία αν ο Lynch λύνει τη δολοφονία ή όχι όταν κάνει τόσο διασκεδαστικό να τον παρακολουθεί κανείς.

    Το Murderville παρόλο που δεν φτάνει τα επίπεδα του προκατόχου του παραμένει μια μέτρια προσπάθεια να ξαναδημιουργηθούν παλιές δόξες. Δίνεται έμφαση περισσότερο στο διάσημο άτομο – για αυτό και η προφανής κατάληξη του μυστηρίου – χωρίς να δίνεται βάση στο μυστήριο καθεαυτό πράγμα που θα έκανε την υπόθεση πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

    Συνοπτικά

    Η αυτοσχεδιαστική υπόθεση του Murderville μπορεί να οδηγήσει σε αμήχανες και cringe στιγμές, αλλά οι στιγμές της αυθόρμητης έμπνευσης αξίζουν τον κόπο και σε αυτό βοηθάει ο Will Arnett.

    Για να λαμβάνετε πρώτοι τις ειδοποιήσεις από τις ειδήσεις που δημοσιεύονται μπορείτε να ακολουθήσετε το Playiders.com στο Google News, αλλά παράλληλα μπορείτε να μας ακολουθήσετε και στα Facebook, Instagram και Reddit.

    Subscribe
    Notify of
    guest
    0 Comments
    Inline Feedbacks
    View all comments

    More News

    More From Author

    Η αυτοσχεδιαστική υπόθεση του Murderville μπορεί να οδηγήσει σε αμήχανες και cringe στιγμές, αλλά οι στιγμές της αυθόρμητης έμπνευσης αξίζουν τον κόπο και σε αυτό βοηθάει ο Will Arnett.Murderville Review: Σχεδόν κάθε σκηνή είναι βασανιστικό cringe