Shang-Chi review: Προμηνύει ένα… φρέσκο ξεκίνημα

Η εισαγωγή στην τέταρτη φάση μας προσδίδει μια διαφορετική αίσθηση που είχαμε ανάγκη.

spot_img

Μπαίνοντας στην περίφημη και διακαώς αναμενόμενη(θα έλεγα), κινηματογραφική τέταρτη φάση της Marvel, ερχόμαστε σε επαφή με την ιστορία του Shang-Chi. Έναν ήρωα ο οποίος έρχεται να “ταράξει” τα νερά στο σύμπαν της Marvel, σπάζοντας το λεγόμενο whitewashing, παίρνοντας την σκυτάλη από το «Black Panther», εισάγοντας μας στον μαγευτικό και μυστικιστικό κόσμο της ασιατικής κουλτούρας.

Συνοψίζοντας την ταινία σε μια μικρή περίληψη, o νεαρός Shang-Chi ζει στο Σαν Φρανσίσκο και δουλεύει ως παρκαδόρος, μέχρι την στιγμή που μία ομάδα εκτελεστών του κλέβει το μενταγιόν, το οποίο του είχε δώσει η μητέρα του όταν ήταν μικρός. Παρέα με την κολλητή του Κaty, ξεκινάει ένα ταξίδι μέχρι το Μακάου για να προειδοποιήσει τη αδελφή του, Xialing, για τον κίνδυνο που πρόκειται να βρει και την ίδια. Ο Shang-Chi, που έχει πια μπλέξει στα δίχτυα της μυστηριώδους και επικίνδυνης κλίκας των Δέκα Δαχτυλιδιών με επικεφαλής τον αποξενωμένο πατέρα του, καλείται να αντιμετωπίσει το παρελθόν του.

- Advertisement -

Τα ηνία για την σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Creeton, o οποίος πρώτη φορά αναλαμβάνει σκηνοθεσία(και ένας από τους σεναριογράφους) ταινίας comic. Ενώ πολλοί ανέμεναν μια ταινία η οποία έσφυζε από στερεότυπα των ασιατικών ταινιών, δηλαδή διαρκώς μάχες και συνεχόμενη ακατάπαυστη δράση, ο Creeton μας έδωσε ένα αποτέλεσμα που ήταν διαφορετικό.

Εξηγώντας, παρότι η ταινία δεν ξέφυγε τελείως από την Marveλίστικη συνταγή(Εpic μάχες, διακωμώδηση), στην ουσία εστίασε περισσότερο στο οικογενειακό δράμα που περιλαμβάνει όλους τους χαρακτήρες, δίνοντας μια διαφορετική πνοή κρατώντας το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος, περισσότερο θα έλεγα από μια μονοδιάστατη και συνεχόμενη δράση. Αυτό βοήθησε η ύπαρξη των “παύσεων” με την έννοια της πραγματοποίησης διαλόγων μεταξύ των χαρακτήρων μας, βοηθώντας εκτός από τους βασικούς ήρωες και τους δευτερεύοντες να δείξουν τον ρόλο τους στην ταινία και να συνδεθούν με τον θεατή, κάτι που λείπει από πολλές ταινίες. Συμπεριλήφθηκαν προφανώς flashback, τα οποία ήταν “τόσο όσο” μη κουράζοντας τον θεατή εξηγώντας του απορίες που είχε και εννοείται δεν θα μπορούσε να λείπει από μια Marvel ταινία η κορύφωση, που ήταν γεμάτη δράση οδηγώντας στο peek τα συναισθήματα. Ωστόσο, κάτι που με χάλασε σε μεγάλο βαθμό είναι η χρήση κακών Cgi στην ταινία. Το Cgi ήταν αρκετά μέτριο σε σημείο που με ενοχλούσε στο μάτι, μη αφήνοντας με να απολαύσω τις υπέροχες χορογραφίες, μια απογοήτευση δυστυχώς που μπορούσε να αποφευχθεί σε μεγάλο βαθμό.

Αναφέροντας τις χορογραφίες παραπάνω θα ήθελα να τις σχολιάσω ξεχωριστά. Οι χορογραφίες και οι μάχες σώμα με σώμα στην ταινία είναι οι καλύτερες που έχουμε δει στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel(μαζί με την “μονομαχία” στο δρόμο του Captain America με Winter Soldier).Ο Creeton, ένταξε στοιχεία από την ασιατική τέχνη κάνοντας μια μνεία σε ταινίες σταθμούς όπως “Τίγρης και δράκος» με τις χορογραφίες που σκηνοθέτησε και πιστέψτε με θα τις απολαύσετε. Την απόλαυση αυτή ενισχύει και η μουσική επιμέλεια του Joel P.West,ο οποίος κάνει reunion με τον Creeton(ξανά) μετά και την συνεργασία τους σχεδόν σε όλες τις ταινίες του( «Just Mercy»,«Short term 12»,«Glass Castle»)

Βεβαίως, μια καλή χορογραφία θέλει και τους σωστούς συντελεστές. Ο Simu Liu(Shang-Chi) προπονήθηκε για μήνες ώστε να μπορέσει να είναι στην καλύτερη κατάσταση για τον ρόλο του, προσδίδοντας ικανοποιητικά(όχι σε τέλειο βαθμό προσωπικά) τον χαρακτήρα του Shang-Chi με την σοβαροφάνεια όπου χρειαζόταν. Η Awkwafina(Katy) ήταν πάντα on the spot με τις ατάκες της και η Meng’er Zhang(Xialing) συμπλήρωνε την ιστορία, παίρνοντας μέρος σε καταπληκτικές μάχες δείχνοντας την ικανότητά της. Ωστόσο την παράσταση έκλεψε ο τεράστιος Τony Leung (Xu Wenwu).Ο θρύλος των ασιατικών ταινιών μας πρόσφερε έναν κακό ο οποίος ξεχωρίζει μέσα στον σωρό. Η υποκριτική ικανότητα του Leung και το σενάριο προφανώς, προσδίδουν στον ρόλο του μια νέα υπόσταση, όχι απλά του κακού που θέλει να καταστρέψει τα πάντα, αλλά του κακού που ο θεατής νιώθει τον λόγο που οδηγήθηκε στο σημείο που είναι. Η απώλεια, ο πόνος, η θλίψη οδηγούν τον άνθρωπο να ξεθάψει πράγματα από μέσα του που ήθελε να κρύψει και για να μην κάνω κάποιο spoil( μακριά από εμάς αυτά τα spoil) το αφήνω εδώ. Όσοι το δείτε θα καταλάβετε τι εννοώ και σε τι βαθμό ο Leung κατάφερε να ενσαρκώσει έναν χαρακτήρα που θεωρείται από τους χειρότερους εγκληματίες στην γη, να φαίνεται ανθρώπινος.

Καταλήγοντας, Το Shang-Chi μαζί με την «Black Widow», μας “καλωσόρισαν” στην νέα κινηματογραφική φάση της Marvel, δίνοντας μας την αίσθηση πως ίσως έχουμε και κάτι διαφορετικό να δούμε από την εταιρία αυτή την φορά, κάτι φρέσκο που θα μας τραβήξει και πάλι πίσω, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην αντιπροσώπευση ηρώων.

Συνοπτικά

Το Shang-Chi,παρόλο που δεν ξεφεύγει από την περπατημένη των υπερωικών ταινιών σε μεγάλο βαθμό, προσφέρει στον θεατή μια μαγική ατμόσφαιρα που τον σαγηνεύει, ταξιδεύοντάς τον στην Ασία και στην μαγεία της, κάνοντας την θέαση της ταινίας μια άκρως διασκεδαστική εμπειρία.

Για να λαμβάνετε πρώτοι τις ειδοποιήσεις από τις ειδήσεις που δημοσιεύονται μπορείτε να ακολουθήσετε το Playiders.com στο Google News, αλλά παράλληλα μπορείτε να μας ακολουθήσετε και στα Facebook, Instagram, Twitter και Reddit.

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments

More News

Support Us

Αν το επιθυμείτε, μπορείτε να μας βοηθήσετε κάνοντας εγγραφή σε μια από τις συνδρομές που θα βρείτε στο "Support Us" πάνω στο menu ή πατώντας το παρακάτω κουμπί. Ευχαριστούμε!

More From Author

0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x